Δύο από τα σημαντικότερα και χρησιμότερα εργαλεία ελέγχου βάρους είναι το Τεστ Διατροφικής Δυσανεξίας (τεστ τροφών) και το Τεστ DNA Προγνωστικής Γονιδιωματικής για την παχυσαρκία.

Με μεγάλη μου χαρά διάβασα μία από τις σημαντικότερες μελέτες που δημοσιευτήκαν πρόσφατα στο πιο έγκυρο ιατρικό περιοδικό (που σπάνια δημοσιεύει μελέτες για διατροφή) New England Journal of Medicine σχετικά με τις δίαιτες. Το άρθρο συγκρίνει όλες τις γνωστές δίαιτες, που στηρίζονται στην τροποποίηση των θρεπτικών ουσιών, δηλαδή δίαιτα λίγων υδατανθράκων (τύπου Atkιns), χαμηλών λιπαρών, αυξημένων πρωτεϊνών και αυξημένων υδατανθράκων.

Όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με το τεστ διατροφικής (τροφικής) δυσανεξίας, γνωρίζουν ότι υπάρχουν δύο τρόποι να γίνει:

1. Στο αίμα
2. Στον οργανισμό

Για την εξέταση στο αίμα λαμβάνεται μία μικρή ποσότητα αίματος με αιμοληψία και το αίμα περνάει από μία σειρά από αντιδραστήρια, για να εξεταστεί με ποια αντιγόνα αυτό αντιδρά. Η εξέταση που γίνεται στον οργανισμό γίνεται με τη μέθοδο του Βιοσυντονισμού και είναι αναίμακτη (μη επεμβατική).

Δεν είναι όλοι οι τρόποι μαγειρέματος ίδιοι. Ο κάθε ξεχωριστός τρόπος μαγειρέματος μπορεί να επιδράσει στη διατροφική αξία της τροφής με δύο τρόπους: μπορεί να μειώσει την περιεκτικότητά της σε θρεπτικά συστατικά (ανά μονάδα θερμίδων)ή να μειώσει ή να αυξήσει την περιεκτικότητά της σε τοξίνες. Με τη θερμότητα κάποιες τοξίνες καταστρέφονται, αλλά δημιουργούνται κάποιες άλλες.
Έτσι, λοιπόν, υπάρχει μία ιεραρχία από τον καλύτερο στον χειρότερο τρόπο μαγειρέματος.

1.