
Μου κάνει εντύπωση σε πόσα κείμενα μεγάλων λογοτεχνών βρίσκουμε στοιχεία για την θεραπευτική άσκηση. Στους “Ακρίτες” του Σαίξπηρ, ο Όσβαλντ ανακοινώνει ότι για να ηρεμήσει θα κάνει μία βόλτα (“a stroll I'll take to ease my mind”), ενώ ο μεγάλος Ντοστογιέφσκι στο “Έγκλημα και τιμωρία” λέει ότι ο ανακριτής Πορφύρης, που έχει αναλάβει να εξιχνιάσει τον φόνο, αναφέρει ότι ο γιατρός τού συνέστησε άσκηση για τα νεύρα του, που είναι τόσο αναγκαία για τους ανθρώπους της πόλης.






