Πολλοί είναι προβληματισμένοι με τα βιολογικά προϊόντα. Υπάρχει σκεπτικισμός σχετικά με την ποιότητα των βιολογικών προϊόντων και την περιεκτικότητά τους σε φυτοφάρμακα. Ο προβληματισμός σχετίζεται με το ερώτημα κατά πόσο ένα αγροτεμάχιο που καλλιεργούταν για δεκαετίες με φυτοφάρμακα μπορεί να είναι αποδεκτό να παράγει βιολογικά προϊόντα. Η απάντηση σε αυτό είναι ότι οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις περνούν από μία μεταβατική περίοδο μέχρι να είναι διαθέσιμες για καλλιέργεια βιολογικών προϊόντων και αυτή η περίοδος είναι μερικά χρόνια.

Στην αρθογραφία μου αποφεύγω συστηματικά να μπαίνω σε διαδικασίες ανταγωνισμού με την κακώς νοούμενη «κλασσική ιατρική» γιατί για μένα η ιατρική είναι μία και ο στόχος του ιατρού ένας και τα μέσα που χρησιμοποιεί, αν τα χρησιμοποιεί με ειλικρίνεια και με στόχο την υγεία του ασθενή του δεν μπορούν να υπάρχουν στεγανά στις θεραπείες («κλασσικές» και «εναλλακτικές»). Όμως στην προκειμένη περίπτωση και αφού το κράτος δεν έχει προβλέψει να προστατεύσει τους πολίτες από τον κίνδυνο χρήσης ενός φαρμάκου που χορηγείτε χωρίς ιατρική συνταγή σε οποιονδήποτε έχει τα χρήματα να το πληρώσει, είναι χρέος κάθε ιατρού να ενημερώσει τους ανθρώπους που τον εμπιστεύονται άμεσα.

Η απάντηση αυτής της ερώτησης μπορεί να είναι προφανής για αρκετούς, αλλά για πολλούς ακόμα δεν έχει απαντηθεί πλήρως ή δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτή.

Το DDT είναι το πιο διάσημο φυτοφάρμακο. Τα φυτοφάρμακα είναι μία μεγάλη κατηγορία χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται για την βελτιστοποίηση της αγροτικής παραγωγής. Η κύρια δράση τους είναι να καταστρέφουν οργανισμούς, τόσο βακτήρια και ιούς, όσο και έντομα ή ακόμα και πουλιά, που απειλούν την αγροτική παραγωγή. Φαίνεται όμως ότι απειλούν και την υγεία μας.